BIP
 
5 KRESOWY BATALION SAPERÓW

Wybrana grafika

 

Zarys historyczny
   Wśród wielu nowych jednostek na podstawie rozkazu dowódcy I Armii Wojska Polskiego z dnia 1 kwietnia 1944r. rozpoczęto formowanie na terenie ZSRR w rejonie miejscowości Sumy 4 Dywizję Piechoty a w jej składzie 5 batalionu saperów. Pierwszym dowódczą batalionu saperów był mjr G. Durow.

 
Batalion składa się z trzech kompanii saperów i plutonu zwiadu. Po sformowaniu i pierwszym okresie szkolenia batalion zmienia miejsce postoju z rejonu Sum do miejscowości Kiwerce a później Ołyki. Po przegrupowaniu na nowe miejsce postoju batalion rozpoczyna szkolenie główne w zakresie zabezpieczenia działań bojowych w natarciu oddziałów i pododdziałów. Pod koniec lipca batalion wykonuje marsz w kierunku Chełm, Pińsk, Lublin 5 sierpnia batalion w raz z siłami dywizji przekracza Bug. Po ześrodkowaniu się w rejonie Lublina rozpoczyna się okres intensywnego szkolenia i ćwiczeń. W Lublinie żołnierze batalionu wykonują zadania związane z ochroną i obroną rejonu miasta. Na początku września rozpoczęto przygotowania do uroczystości złożenia przysięgi wojskowej prze żołnierzy dywizji. Odbyła się ona 10 września na łąkach w rejonie majątku pod Lublinem.

 W dwa dni po dywizji forsownym marszem w ciągu 4 dni przybywa trasę 160 kilometrów z Lublina do Anina pod Warszawą. Po przybyciu w rejon Warszawy żołnierze batalionu przede wszystkim realizują zadania związane z przygotowaniem i rozbudową rejonu obrony zajętego przez oddziały dywizji oraz przygotowaniem sprzętu przeprawowego i saperskiego potrzebnego do zabezpieczenia natarcia dywizji połączonego z forsowaniem przeszkód wodnych. Ważnym zadaniem dla saperów był udział w likwidacji pozostałości po działaniach wojennych a szczególnie niszczenia min, niewybuchów oraz innych niebezpiecznych przedmiotów. Tak było na terenie prawobrzeżnej Warszawy gdzie znalazły się jednostki dywizji. W okresie do 21 września saperzy rozbroili i usunęli 230 min, zasypali 190 lejów, odremontowali 6 kilometrów jezdni, a w przeciągu kolejnego tygodnia rozminowano główne magistrale, drogi podmiejskie oraz wiele budynków i obiektów. 16 stycznia 1945 r. po przekroczeniu Wisły w rejonie Ostrówka batalion zabezpieczył działania bojowe dywizji , która głównymi swymi siłami rozwijała zmasowane natarcie w kierunku Jeziorna i północnego skraju Warszawy.

W końcu stycznia kiedy dywizji weszła w wir walk o Wał Pomorski batalion bierze udział w zabezpieczeniu działań bojowych na kierunkach Golice, Czaplinek, Wałcz. Następnym ważnym etapem walk był udział w zdobyciu Kołobrzegu w dniach 12-18 marca 1945r. Po wykonaniu zadań bojowych batalion bierze udział w robotach inżynieryjnych pasa obrony dywizji na wybrzeżu Bałtyku. W pierwszej dekadzie kwietnia wraz z oddziałami dywizji przegrupowuje się nad Odrę i forsuje ją w rejonie miejscowości Blessing. W dalszych walkach batalion bierze udział w forsowaniu kanału Hohenzolernów. Harellaudischer Grosser i Haweli. W Klietz nad Łabą 6 maja kończy wykonywanie zadań bojowych, a w czerwcu wraca do kraju. Stacjonuje w Biedrusku, Ostrowie Wlkp., a od września 1949r. w Krośnie Odrzańskim. Po zakończeniu działań bojowych batalion wykorzystywany jest do akcji rozminowania.       

W latach 1945-56 pododdziały brały udział w rozminowaniu na terenie województw: poznańskiego, wrocławskiego, częstochowskiego, opolskiego, katowickiego, zielonogórskiego. W 1957 roku formalnie zakończył się okres rozminowywania kraju. Jednak nie oznaczało to zaniechania prac minerskich.
W batalionie były w gotowości do natychmiastowego użycia patrole artyleryjsko - saperskie a później tylko saperskie. Począwszy od 1962 roku patrole saperskie przystępują do prac minerskich po uprzednim powiadamianiu przez instytucje cywilne lub osoby prywatne. Batalion saperów bierze także udział przy zwalczaniu powodzi. Saperzy nie tylko wysadzali zatory lodowe ale także zajmowali się ochroną mostów i ewakuacją ludzi, zwierząt i płodów rolnych oraz umacnianiem i naprawą wałów przeciw powodziowych.
W dniu 17 września 1994 roku batalion przyjmuje tradycje saperów 5 Kresowej Dywizji Piechoty i kultywuje je do dnia dzisiejszego.



Patron


Decyzją nr 159/ MON z 30.04.2010 5 Kresowemu batalionowi saperów nadano imię patrona płk Konstantego Pierewoz-Markiewicza oraz ustanowiono doroczne święta batalionu w dn. 17 września. Konstanty Pierewoz-Markiewicz urodzony 01.10.1914 r. w majątku Giewka, Charków, Ukraina, Rosja. Syn Mikołaja i Neoniły. Szkołę średnią ukończył w Grodnie w 1932 r., w latach 1933 – 1936 – po ukończeniu rocznego kursu Unitarnego Szkoły Podchorążych w Rożanie nad Narwią (15.07.1932-03.05.1933) studiował w Wyższej Szkole Wojskowej Inżynierii w Warszawie (03.05.1933-15.10.1936) uzyskując 15.08.1935 r. stopień podporucznika. Odesłany do I Kompanii 3 batalionu saperów w Wilnie od 15.10.1936 r. do 24.08.1939 r. W listopadzie 1937 roku ukończył  kurs chemiczny dla dowódców plutonu w Szkole Gazów Bojowych w Warszawie. 19.03.1939 r. awansuje do stopnia porucznika. 24.08.1939 roku batalion saperów został przyłączony do I Dywizji Piechoty Legionów pod dowództwem
gen. Kowalskiego. Od 1 – 29.09.1939r. w szeregach batalionu saperów wchodzącego w składzie I DPiech walczy w kompanii wrześniowej, w bitwach pod Pułtuskiem, Wyszkowem, Kałuszynem i Zamościem. W okresie od 29.10.1939 r. do 09.02.1941 r. należał  do podziemnego ruchu oporu w Wilnie. Aresztowany przez Rosjan przebywał w więzieniu w Wilnie i Gorki od  09.02.1941 – 20.01.1942. Zwolniony z aresztu w ramach amnestii udaje się do ośrodka formowania Armii Polskiej dowodzonej przez gen. Wł. ANDERSA – skierowany do ośrodka Szkolenia Saperów, gdzie objął stanowisko dowódcy kompanii Podoficerskiej Szkoły Saperów. Już na terenie Palestyny pod dowództwem brytyjskim ukończył kurs walki przeciwgazowej oraz kurs walki wysokogórskiej. Służył w latach 1942-44 na bliskim Wschodzie (Irak, Iran, Palestynę, Liban i Egipt), w latach 1944-46 we Włoszech oraz w Wielkiej Brytanii 1946-1949 do czasu rezygnacji z patentu oficerskiego. Od 05.12.1942 był dowódcą kompanii Szkoły Podoficerskiej Saperów w Ośrodku Szkolenia Saperów. W dniu 20.12.1942 roku zostaje przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Armii. W okresie 18.01.1943 – 30.01.1943 r. uczestniczył w oficerski kursie walki przeciwgazowej w Ośrodku Wyszkolenia Przeciwgazowego.  20.10.1943 roku zostaje przeniesiony do batalionu saperów 5 Kresowej Dywizji Piechoty 2 Polskiego Korpusu.  Od  lutego 1944 roku w jego składzie uczestniczył w działaniach wojennych Polskiego Korpusu we Włoszech nad rzekami Sangro i Rapido, pod  Monte Casino, na Linii „Gustav - Hitler”, nad Adriatykiem, Ankoną, na Linii „Gotyckiej”, w Północnych Apeninach, nad rzeką Senio, w Bolonii i na Nizinie Lombardzkiej.
Z Włoch do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii dotarł 20.06.1946 r., gdzie do kwietnia 1949 r. pełnił służbę w Polskim Korpusie Przysposobienia  i Rozmieszczenia zajmując się rozwiązywaniem polskich obozów wojskowych. We Włoszech w marcu 1944 roku zostaje mianowany do stopnia kapitana, natomiast w Anglii do stopnia, najpierw majora, a później podpułkownika.  1 kwietnia 1949 zrezygnował z brytyjskiego patentu oficerskiego. Został zaszczytnie zwolniony do rezerwy po czym przeszedł do pracy cywilnej. Jako inżynier budownictwa  lądowego był projektantem w firmach budowlanych, przez ostatnie 20 lat był głównym inżynierem budowy portów i infrastruktury lądowej w afrykańskiej Sierra Leone zostawiając tam trwałe polskie ślady. Na emeryturę odszedł w wieku 78 lat. Od 1956 r. wielokrotnie bywał w Polsce początkowo odwiedzając rodzinę i znajomych a następnie bliskie mu  jednostki saperskie we Włocławku, Kazuniu i Krośnie Odrzańskim. Szczególnie ukochał tą ostatnią – 5 Kresowy batalion saperów, kontynuujący tradycje batalionu  5 Kresowej Dywizji Piechoty w którym walczył z hitlerowcami. Był nie tylko honorowym żołnierzem 5 Kbsap, ale i ojcem chrzestnym sztandaru jednostki, który został ufundowany w 1989 r. Do Krosna przyjeżdżał nawet gdy był już poważnie chory.  W listopadzie 2000 roku z dniem 10.08.2000 r. Minister Obrony Narodowej mianuje Konstantego Pierewoza-Markiewicza na stopień pułkownika.

      Ojciec chrzestny sztandaru 5 bsap płk w st. spocz. Konstanty Pierewoz-Markiewicz

    Zmarł 27 kwietnia 2009 roku. Został Pochowany na cmentarzu w Białymstoku.



Święto batalionu
Decyzją nr 159/ MON z 30.04.2010 ustanowiono doroczne święta batalionu w dniu 17 września.


Struktura oraz działalność służbowa 



Kompania drogowo – mostowa zapewnia mobilność poprzez przygotowanie
i utrzymywanie dróg przemieszczenia oraz dróg na przełaj realizując zadania związane z budową obiektów fortyfikacyjnych oraz odbudowa zniszczonych odcinków dróg przy wykorzystaniu maszyn ziemnych, urządzania i utrzymania przepraw tymczasowych przez wąskie przeszkody wodne
i terenowe przy wykorzystaniu mostów towarzyszących na podwoziu gąsienicowym.


Kompania techniczna przygotowuje elementy drewniane na potrzeby rozbudowy fortyfikacyjnej, a nurkowie tego pododdziału zapewniają bezpieczeństwo podczas szkolenia na przeszkodach wodnych. Żołnierze kompanii technicznej zabezpieczają przeprawy czołgów pod wodą organizując Grupy Ratunkowo – Ewakuacyjne. Umożliwiają przeprawę pododdziałów rodzajów wojsk poprzez urządzanie przepraw desantowych przy wykorzystaniu pływających transporterów samobieżnych.


Kompania dowodzenia
organizuje i prowadzi rozpoznanie inżynieryjne przeciwnika i terenu oraz odpowiada za regulację ruchu oraz ochronę stanowisk dowodzenia.

Kompania saperów przeznaczona jest do budowy systemu zapór inżynieryjnych oraz wykonania niszczeń. Ponadto żołnierze tego pododdziału przygotowani są do realizacji zadań związanych z prowadzeniem rozminowania terenu.
Kompania logistyczna przeznaczona jest do realizacji zadań zabezpieczenia materiałowego pododdziałów 5 bsap oraz do realizacji zadań z zakresu obsługi technicznej, remontów i ewakuacji sprzętu pododdziałów batalionu zapewniając utrzymanie wysokiego stopnia sprawności technicznej UiSW w warunkach garnizonowych i polowych.

Zespół zabezpieczenia medycznego przeznaczony jest do realizacji zadań zabezpieczenia medycznego pododdziałów batalionu oraz ewakuacji rannych z pola walki w warunkach wojennych(organizacja batalionowego punktu opatrunkowego).

21 patrol rozminowania realizuje zadania oczyszczania terenu z przedmiotów niebezpiecznych pochodzących min. z okresu II wojny światowej. Rejon odpowiedzialności patrolu obejmuje sześć powiatów:
•    Międzyrzecki,
•    Sulęciński,
•    Słubicki,
•    Krośnieński,
•    Świebodziński,
•    Żarski,

Skala zadań realizowanych przez patrol oczyszczania terenu jest bardzo duża. Z danych statystycznych wynika, że każdego roku patrol realizuje około 150 zgłoszeń, w ramach których usuwa i niszczy ponad 7 tys. sztuk różnego rodzaju przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych.

 

 Dowódca ppłk. Sławomir Osmelak


 

 

Wykształcenie, szkolenia kursy:

 


2015    kurs doskonalący, SERE poziom A

2013    CENTRUM SZKOLENIA I INFORMATYKI- NATO INTELLIGENCE TOOLBOX (NITB)

2006    WITI - przeszkolenie w zakresie przygotowania do użycia kaset minowych inżynieryjnego systemu minowania oraz obsługi sterownicy do odpalania kaset minowych ism

2006    Akademia Obrony Narodowej, studia podyplomowe

2002    UNIWERSYTET ZIELONOGÓRSKI W ZIELONEJ GÓRZE, studia wyższe (mgr), magister

1999    kurs doskonalący, POLSKA, WKS , dowódców i szefów sztabów batalionów wojsk inżynieryjnych

1999    WSO - WSK - dowódców i szefów sztabów batalionów wojsk inżynieryjnych

1991    Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych

Przebieg służby wojskowej:

1991-1992    Dowódca Plutonu – 29 pz
1992-1995    Dowódca Plutonu – 120 pz

1995-1999    Dowódca Kompanii 10 BKPanc

1999-2001    Dowódca Kompanii - ksap 10 BKPanc

2001-2004    Oficer-Sekcji Operacyjej (S-3)- 10 BKPanc

2004-2013    SZEF WOJSK INŻYNIERYJNYCH BRYGADY - 10 BKPanc

2013-2017    Zastępca Szefa - Szefowie Rodzajów Wojsk Dowództwo 11 DKpanc

2017               Dowódca 5 Kresowego batalionu saperów

Ordery, medale, wyróżnienia:

2015    Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

2014    Gwiazda Afganistanu

2011    Gwiazda Afganistanu

2010    Gwiazda Afganistanu

2006    Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny

2005    Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

2003    Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny

powrót