BIP
 

Zarys tradycji.

 

 

 

W Decyzji nr 27 z 20 marca 1996 r. w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji Ministra Obrony Narodowej napisał: „Dla zachowania w pamięci bohaterskich czynów bojowych żołnierzy 17 Dywizji Piechoty oraz pułków oznaczonych cyfrą 17 polecam 17 Brygadzie Zmechanizowanej przyjąć dziedzictwo i z honorem kontynuować tradycje: 3 Dywizji Strzelców Wielkopolskich (1919-1939), 17 Dywizji Piechoty (1919-1939) w składzie: 68 Pułku Piechoty (1919-1939), 69 Pułku Piechoty (1919-1939), 70 Pułku Piechoty (1919-939), 17 Pułku Piechoty 5 Dywizji Piechoty (1944-1957), 17 Pułku Zmechanizowanego 4 Dywizji Piechoty (1957-1996). 17 Brygadzie Zmechanizowanej przyjąć nazwę wyróżniającą „Wielkopolska” oraz imię gen. broni Józefa Dowbora Muśnickiego. Doroczne święto obchodzić w dniu 5 lipca”.

 

 

 

 

 

 

Kiedy w latach 90. nastąpił proces dziedziczenia i przejmowania tradycji bojowych jednostek Wojska Polskiego, środowisko międzyrzeckiego garnizonu wystąpiło z wnioskiem do Ministra Obrony Narodowej, aby sformowana w 1996 r. 17 Brygada Zmechanizowana mogła dziedziczyć tradycje jednostek wielkopolskich oraz aby kontynuowała chlubne tradycje 17 Pułku Piechoty i 17 Pułku Zmechanizowanego. W tak przyjętej chronologii dzieje jednostki otwierają powstańcy wielkopolscy, których wydzielone oddziały stały się zalążkiem 3 Dywizji Strzelców Wielkopolskich. Pod jej znaki spieszyły w 1919 r. oddziały powstańcze 2 Pułku Poznańskiego im. J. H. Dąbrowskiego oraz straży ludowej jako 1 Pułku Rezerwy Strzelców Wielkopolskich. Chrzest bojowy przeszli strzelcy w nocy z 5 na 6 stycznia 1919 r. opanowując lotnisko wojskowe w Ławicy koło Poznania. Następnie 11 i 12 stycznia w grupie ppłk Kazimierza Grudzielskiego zdobyli Szubin i Żnin. Od marca do drugiej połowy czerwca 1919 r. już jako 10 Pułk Strzelców Wielkopolskich toczyli pełne żołnierskiego poświęcenia walki z pruskim zaborcą.

 

 

 

 

 

 

17 WBZ odziedziczyła bohaterskie czyny żołnierzy kompanii bezpieczeństwa tworzonych od 11 listopada 1918 r. oraz Batalionów Ochotniczych: Śremskiego, Jarocińskiego, Kuźmińskiego i 1 Pułku Piechoty z powiatu rawickiego, którzy jako żołnierze 11 Pułku Strzelców Wielkopolskich walczyli z Niemcami pod Łomnicą, Strzyżewem, Zbąszyniem, Szubinem. Wyróżnili się w szturmie Rawicza i opanowaniu Miejskiej Górki. Jednostka kontynuuje tradycje żołnierzy batalionów: Ostrowskiego, Krotoszyńskiego i Ostrzeszowskiego, którzy w skladzie 12 Pułku Strzelców Wielkopolskich dzielnie bronili południowego pogranicza Wielkopolski. Potwierdzeniem wysokich walorów bojowych 3 Dywizji Strzelców Wielkopolskich, z której 10 grudnia 1919 r. utworzono 17 Dywizję Piechoty, był jej udział w przywracaniu Wielkopolski do macierzy oraz w wojnie polsko – bolszewickiej. Zasługi wojenne żołnierzy 17 DP zostały docenione m.in. nadaniem 72 żołnierzom Orderu Virtuti Militari V klasy, a 495 – Krzyża Walecznych.